Öncü Bir İyilik Yap
Dünyayı değiştirmek için büyük bir servete, makam sahibi olmaya ya da kahraman olmaya gerek yok. Bazen bir insanın hayatı, tanımadığı birinden gördüğü küçücük bir iyilikle değişir.
Ülkemizin içinden geçtiği bu karanlık tünelin bir sonu elbette var.
Bu aydınlık günlere ulaşmanın yolu ise birbirimizi beklemekten değil, küçük ama samimi adımlar atmaktan geçiyor.
Yüreğimizde çiçekler yeşerten, geleceğimizin teminatı gençlerimizin umut dolu günlerine çok uzak değiliz.
Çocuklarımızın ülkemizin sokaklarında cennete dağılmış inci taneleri gibi özgürce koşuşturduğu aydınlık yarınlar da sandığımızdan daha yakın.
Karanlıklar geldikleri gibi giderler.
Hep birlikte başaracağız.
Belki de bugün yeni bir akım başlatmanın zamanı geldi.
Adını koyalım:
"Öncü Bir İyilik Yap."
Kimseyi bekleme.
İlk adımı sen at.
Asansöre bindiğinde başını eğme. Gülümse ve ilk sen "Günaydın." de. Cevap alamazsan vazgeçme. Ertesi gün yine söyle. İnsanlar bazen alışık olmadıkları için sessiz kalır. Ama samimiyet, sonunda mutlaka karşılık bulur.
Mahallendeki sokak hayvanlarının önüne bir kap su koy. Bir avuç mama bırak. Senin için birkaç dakika, onlar için bir yaşam umudu olabilir.
Yolda ağlayan bir çocuğa oyuncak almak zorunda değilsin. Ama bir gülümseme, bir "Merhaba", bir çikolata ya da içten söylenmiş "Aferin." sözü bile onun hafızasında yıllarca kalabilir.
Otobüste yaşlı birine yer ver. Eşyasını taşıyamayan ve eli dolu diye kapısını açamayan bir komşuna yardım et. Markette kasiyere teşekkür et. Temizlik görevlisine kolay gelsin de. Güvenlik görevlisinin yüzüne bakarak selam ver. Çünkü herkes görülmek ister.
Telefonunu eline aldığında şikâyet yazmak yerine bir teşekkür mesajı yaz. Sana emeği geçen bir öğretmeni ara. Uzun zamandır konuşmadığın bir dostuna "Nasılsın?" diye sor.
İyilik bulaşıcıdır.
Bir kişi yapar.
İki kişi görür.
On kişi örnek alır.
Sonra bir mahalle değişir.
Ardından bir şehir.
Ve belki de hiç tanımadığın insanlar birbirine daha güzel davranmaya başlar.
Çünkü insanlar çoğu zaman kötü oldukları için değil, kimsenin ilk adımı atmadığını düşündükleri için sessiz kalırlar.
Sen o ilk kişi ol.
Bugün sadece bir iyilik yapma.
Öncü bir iyilik yap.
Belki biri seni görür.
Belki senden cesaret alır.
Belki o da bir başkasının hayatına dokunur.
İşte gerçek değişim böyle başlar.
Bu yazıyı okuyan herkese küçük bir davetim var:
Bugün en az üç kişiye gülümse.
İlk sen selam ver.
Bir hayvana su bırak.
Bir çocuğu sevindir.
Bir yaşlının duasını al.
Ve akşam olduğunda kendine şu soruyu sor:
"Bugün dünyayı, dünden biraz daha güzel bırakabildim mi?"
Eğer cevabın "Evet." ise, inan ki o gün boşa yaşanmamıştır.
Bugün bekleme.
Yarın da değil.
Şimdi başla.
Çünkü büyük değişimler, küçük ama cesur iyiliklerle başlar.
Sen de bu akımın öncüsü ol.